«کلاب صفر» با مدرسه عجیب (مدرسه‌ای که قرار است الگوی جدیدی در تغذیه به دانش‌آموزانش آموزش دهد) و معلمی غیرعادی (میا واشیکوفسکا) بلافاصله لانتیموس (به‌خصوص «لابستر») را به‌یاد می‌آورد، بدون بداعت و غرابت جهان لانتیموسی و با تقلیدی کور در رفتار سرد و بی‌روح معلم‌ها و بردگی بچه‌ها (با چنگ زدن به موضوع روز «غذا و آینده بشر» با رویکردی که سردرگمی از آن می‌بارد) و از نظر تکنیکی بی‌ربط به جاه‌طلبی‌های بصری لانتیموس.

مرجع دیگر فیلم «مثلث اندوه» اوستلوند است: همان مدل اشاره‌ها به غذاهای لوکس، همان لحن در برخورد با خانواده‌های ثروتمند و البته موتیف «بالا آوردن» که «کلاب صفر» برای بدست آوردن امتیاز مشمئزترین پلان جشنواره، ورسیون مهوع‌تری رو می‌کند).

جای لانتیموس با فیلم جدیدش در کن خالی است (احتمالا « Poor Thing» به ونیز می‌رود). هیچی نشده تاثیرش این‌جا و آن‌جا دیده می‌شود.